Krzysztof Stefan Michałkiewicz

Polityk, socjolog
26.09.1953 Oborniki Śląskie

Biografia

Krzysztof Stefan Michałkiewicz urodził się 26 września 1953 roku w Obornikach Śląskich. Ukończył studia socjologiczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w 2003 roku.

Karierę zawodową rozpoczął w 1979 roku jako referent w Spółdzielni Pracy Rękodzieła Artystycznego w Lublinie, a następnie pracował jako socjolog w Zakładzie Remontowym Energetyki w Lublinie. W 1980 roku wstąpił do NSZZ „Solidarność”, a w 1981 roku pracował w zarządzie Regionu Środkowo-Wschodniego związku w Lublinie, redagując biuletyn informacyjny.

Za udział w strajku w WSK Świdnik został tymczasowo aresztowany i skazany na 2,5 roku pozbawienia wolności. Karę odbywał w latach 1982-1983 w zakładach karnych w Lublinie, Łodzi, Łęczycy i Hrubieszowie. W 1983 roku, podczas przerwy w odbywaniu kary, otrzymał paszport i wyjechał z rodziną do Australii.

Po powrocie do kraju w 1992 roku pracował w Lublinie, m.in. jako kierownik Rejonowego Urzędu Pracy, dyrektor Wojewódzkiego Zespołu Pomocy Społecznej (1992-1998), dyrektor Wydziału Spraw Społecznych Lubelskiego Urzędu Wojewódzkiego (1999-2002), zastępca dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie (2002-2003) oraz dyrektor domu pomocy społecznej (2003-2004). Od 2004 roku pełnił funkcję zastępcy prezydenta Lublina.

Działał w organizacjach społecznych, m.in. w Lubelskim Towarzystwie Dobroczynności i Lubelskim Stowarzyszeniu Organizatorów Pomocy Społecznej. Za działalność społeczną otrzymał medal „Lumen Mundi” od arcybiskupa Józefa Życińskiego.

W 1994 roku kandydował do lubelskiej rady miejskiej z ramienia UPR. Od 1994 do 1995 należał do Partii Konserwatywnej. W 2004 roku bezskutecznie kandydował do Parlamentu Europejskiego z listy PiS, a w 2005 roku został wybrany na posła V kadencji. Od 31 października 2005 do 5 maja 2006 roku był ministrem pracy i polityki społecznej w rządzie Kazimierza Marcinkiewicza. W wyborach w 2007, 2011 i 2015 roku uzyskiwał reelekcję do Sejmu. W latach 2015-2019 pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, a w latach 2019-2024 był prezesem Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych.

Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2021) oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2020).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Minister pracy i polityki społecznej w latach 2005-2006
Poseł na Sejm V, VI, VII i VIII kadencji
Sekretarz stanu w Ministerstwie Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej
Prezes Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych
Odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Wolności i Solidarności

Ciekawostki

W latach 1982-1983 był więziony za udział w strajku, a w 1983 wyemigrował do Australii.
Studia socjologiczne ukończył dopiero w 2003 roku, mając 50 lat.
Otrzymał medal 'Lumen Mundi' od arcybiskupa Józefa Życińskiego za działalność społeczną.

Udostępnij